1

2

3

4

5

 

Prawo dla ludzi krzywdzonych

Co jakiś czas w naszym kraju można usłyszeć o bardzo tragicznych sytuacjach, jakie miały miejsce w domach w naszych miastach. I dopiero, gdy wydarzy się taka tragedia, gdy zginie ktoś wówczas dopiero bliscy czy też rodzina zaczyna mówić o problemie. A jak wiadomo wówczas nic w tym nie pomoże. Należy reagować dużo wcześniej. Jednak wielu z nas boi się i tak naprawdę nie wie jak należy i do kogo zgłosić fakt, że obok w mieszkaniu regularnie dochodzi do przemocy. Również wielu z nas nie wierzy w taką pomoc. Bardzo często można zobaczyć, że patrol policyjny nie zabiera z domu osobę nie trzeźwą, która bije swych bliskich. Zostaje ona tylko spisana i pozostaje ona w domu. A wówczas jak wiadomo wiele takich osób może są złość wyładować właśnie na swych bliskich. Dlatego też w pierwszej kolejności należałoby zmienić takie prawo. Dziś wiele osób zajmujących się pomocą ofiarom przemocy domowej bardzo często podkreśla, że prawo bardziej stoi po osobie krzywdzącej niż tej, która jest krzywdzona. Bowiem to właśnie ofiara niekiedy musi uciekać z domu i to ona pozostaje z niczym. Również do niej ma się wiele zarzutów, czemu szybciej nie zgłosiła swej sytuacji. Jednak trzeba wiedzieć, ze bardzo często osoby te są zastraszane i tak naprawdę nie mają gdzie udać się. Należy im pomagać już od samego początku aż do momentu, gdy nie staną same na nogi.

Alkoholizm w Polsce

Na pewno wielu z nas nie do końca zdaje sobie sprawę z tego jak poważnym problemem w naszym kraju jest uzależnienie od alkoholu. Na samym początku należy uświadomić sobie to, że problem ten dotyka coraz to młodsze osoby. Jak można usłyszeć w rozmowie z wieloma terapeutami z ośrodków odwykowych do nich na oddział trafia coraz więcej młodych osób. I na pewno wiele z nas zacznie zastanawiać się czy problem ten można w jakikolwiek sposób zniwelować. Na pewno do tego przydałaby się pomoc ze strony polityków. A tu jednak w dużej mierze można usłyszeć pozwolenie na picie. Tak naprawdę to, że zostanie podwyższona akcyza na alkohol nie do końca spowoduje, że młode osoby przestaną pić. Wówczas, bowiem będzie rozwijał się czarny rynek. I to właśnie takie osoby będą mogły dostać tani alkohol. Również problem ten dotyka dorosłe osoby. I nie zawsze dotyczy to tylko ludzi z tzw. marginesu. Bardzo często można usłyszeć, że to szanowany lekarz przyszedł do pracy pijany. Jednak w pewnym sensie w naszym kraju jest na to przyzwolenie. Osoby pracujące z taką osobą na pewno będą bały się zawiadomić specjalne służby. Również w naszym kraju alkohol dostępy jest prawie w każdym domu podczas różnych uroczystości. I my zwracamy uwagę tylko na osoby mocno uzależnione a nie wiemy jak wielu jest w tych początkowych fazach.

Placówki pomocy w naszym kraju

Grupy Anonimowych Narkomanów powstały na zasadzie znanych już grup Anonimowych Alkoholików. Obydwie grupy stosują bardzo podobny program. Podstawowym celem tego typu działalności jest pomoc w odejściu od nałogu, poprzez systematyczny udział w spotkaniach grupy oraz poprzez stosowanie się do „dwunastu kroków”, które są podstawą programu AN oraz AA. Pierwszy krok polega na zrozumieniu przez osoby uzależnione ze mają one problem z narkotykiem i ze same sobie z nim nie poradzą Następne kroki odwołują się do Boga, do jego opatrzności. Następne zadania polegają na lepszym poznaniu własnego ja. Kolejne etapy polegają na naprawieniu popełnionych błędów wobec wszystkich ludzi. Następnie osoba dokonuje kolejnych samoocen, przyznaje się do następnych popełnionych błędów. Poprzez modlitwę oraz medytacje powinna zbliżyć się do uwolnienia od nałogu. Ostatnim krokiem jest nawrócenie duchowe. Stowarzyszenie Monar zostało założone przez Marka Kotańskiego. Program Monaru opiera się przede wszystkim na relacjach miedzy personelem a pacjentami. Są to relacje partnerskie, ponieważ wiele decyzji w Monarze jest podejmowanych przez pacjentów, ale w porozumieniu z władzami i lekarzami stowarzyszenia. Mimo takich relacji w programie jest uznawany system kar. Dla takich osób Monar w wielu województwach w Polsce założył tzw. punkty konsultacyjne.

Pomoc dla uzależnionych

Pewną formą pomocy dla osób nieletnich uzależnionych jest także Sąd Dla Nieletnich Narkomanów i Alkoholików. Celem powołania takich sądów jest zarówno pomoc uzależnionym jak i pomoc im w zredukowaniu zachowań przestępczych. Sąd ustala nieletniej osobie nadzór kuratora i nakazuje sprawdzanie obecności narkotyków w organizmie. W momencie, kiedy nałóg już jest silny i osoba uzależniona nie umie sobie sama z nim poradzić wówczas pomocy należy szukać w placówkach służby zdrowia. Zgłaszać się można do specjalistów, psychologów, pedagogów. Leczenie na oddziałach odwykowych składa się z czterech etapów. Pierwszym z nich jest detoksykacja zatrutego organizmu. Stosuje się różne leki, które mają za zadanie złagodzić ból pojawiający się w okresie odstawiania narkotyku. Drugi etap tego leczenia polega na wzmocnieniu organizmu poprzez usuniecie różnych schorzeń spowodowany długotrwałym i nadmiernym stosowaniem narkotyków. Są to przede wszystkim zmiany w narządach wewnętrznych i układzie nerwowym. Trzeci etap to uświadamianie osoby uzależnionej o złych skutkach brania narkotyków i konsekwencjach, jakie prowadzi za sobą ich ciągłe zażywnie. Etap ten polega także na pokazaniu osobie uzależnionej ze są inne formy spędzania czasu, które będą mieć pozytywny skutek na jego zdrowie. Czwarty etap to resocjalizacja. Polega na przypomnieniu osobie wychodzącej z nałogu, co to jest normalne życie bez narkotyku.

Działanie kraju na rzecz walki z narkomanią

W 1985 roku 31 stycznia uchwalono ustawę o zapobieganiu narkomanii. Było to konsekwencją widzianego wyraźnego wzrostu narkomanii w tamtych latach. Ustawa ta określała formę pomocy oraz profilaktyki w zakresie narkomanii, kontrole nad środkami, które mogą prowadzić do narkomanii, leczenie, rehabilitacja, resocjalizacja osób uzależnionych, działalność informacyjna i kulturalna. Tym samym do ważniejszych zadań gminnych programów przeciwdziałania narkomanii należy: zwiększenie dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych i zagrożonych uzależnieniem, udzielanie rodzinom, w których występują problemy narkomanii pomocy psychospołecznej i prawnej, prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej, edukacyjnej oraz szkoleniowej w zakresie rozwiązywania problemów z narkotykami. W Polsce opracowano także szkolne programy profilaktyczne przeciw narkomanii. Wśród nich takie jak: Program Neo, Program Nie Biorę, Program Siedmiu Kroków, Program Spójrz Inaczej, Program Tak czy Nie. Głównymi zadaniami tych wszystkich programów jest dostarczanie wiedzy o narkomanii i o skutkach zażywania środków odurzających. Programy te tworzą różnego rodzaju warsztaty edukacyjne. Uczą młodzież jak gospodarować czas wolny bez sięgania po narkotyki. Edukują młode osoby jak odmawiać narkotyków i budują ich wysoką samoocenę.

Uzależnienie dla ludzi

Uzależnienie społeczne inaczej socjologiczne – osoba zaczynająca swą ”przygodę” z narkotykami jest pod wielkim wrażeniem tego, co dzięki nim doświadcza oraz osobami, które wprowadzają ją w taki stan. Poprzez co osoba taka zaczyna rezygnować z dotychczasowych zajęć, wprowadza swój nowy styl życia podporządkowany braniem narkotyków. Młode osoby zaniedbują naukę, opuszczają lekcje. Mają trudności w porozumieniu się z nauczycielami jak i innymi uczniami. Pojawiają się problemy zdania do następnej klasy. Osoba uzależniona społecznie ma również duże problemy w porozumiewaniu się w własnej rodzinie. Emocjonalnie oddalają się od swoich rodziców. Negatywnie reagują na próby znalezienia kontaktu z nimi. Negatywnie reagują też na osoby bliskie, które nie są z kręgu osób biorących narkotyki, lub które maja negatywny stosunek do narkotyków. Zmianie na gorsze ulęgają także stosunki ze swoimi przyjaciółmi. Uzależnienie społeczne niszczy takie związki na rzecz nowych rówieśników, którzy mają dostęp do narkotyków oraz dostęp ten ułatwiają. Mimo tak wrogiej i buntowniczej postawy wobec wszystkich, co są przeciwni jego nowemu stylowi życia, osoba taka przestaje być pewna siebie. Uzależnienie niesie za sobą także skutki moralne. Osoba zmuszona do regularnego brania narkotyków nie kieruje się żadnymi wartościami moralnymi. Nagminnie oszukuje swoich bliskich.

Jak polityka radzi sobie z narkomanią

Środki odurzające towarzyszą człowiekowi od tysięcy lat, służyły one do celów rytualnych, odprawiania ceremoniałów religijnych, leczenia i uśmierzania bólu różnych dolegliwości, a także do urozmaicania spotkań towarzyskich. Nadużywanie ich miało tak samo zgubne konsekwencje dla jednostki jak dzisiaj, jednakże tak masowy problem narkomanii na świecie jest zjawiskiem stosunkowo nowym. Przemiany gospodarcze w Polsce po roku 1989 przyczyniły się do wzrostu dostępności wielu używek w kraju. Także otwarcie granic dało efekt łatwiejszego obrotu nielegalnymi substancjami psychoaktywnymi. Oszacowanie skali zjawiska narkotyzowania się młodzieży jest bardzo trudne. W Polsce narkomania najczęściej występuje w wielkich miastach, ale nie jest to regułą. Chłopcy częściej niż dziewczęta sięgają po środki odurzające. Z badań przeprowadzonych na zlecenie Krajowego Biura ds. Przeciwdziałania Narkomanii (KBPN), wśród uczni szkół ponadgimnazjalnych w 2008 roku, wynika, iż 23% chłopców i 9% dziewcząt miało kontakt z narkotykami. Te same badania ukazują, że największy odsetek uczni narkotyzujących się, można znaleźć w zasadniczych szkołach zawodowych (21%) i prywatnych liceach ogólnokształcących (18%). Następne w zestawieniu są technika i publiczne licea ogólnokształcące (15%). Według badań OBOP-u z 2008 roku 21% młodzieży z miast do 20 tys. mieszkańców przyznaje się do przyjmowania narkotyków w ciągu ostatniego roku.

Polityka wobec młodzieży

Jest to kategoria społeczna, która wykształciła się w latach 50 i 60. XX wieku poprzez zmiany społeczno-kulturowe wynikające z istotnych przemian ekonomicznych i cywilizacyjnych. Coraz więcej nastolatków nie wchodziło od razu w dorosłe życie zawodowe po nauce, ale trwali w przedłużonym dzieciństwie. Do dzisiaj kategoria ta silnie wykrystalizowała się, a kultura młodzieżowa znacznie się rozwinęła. Młodzież wyróżnia się specyficznymi cechami biologicznymi, psychologicznymi i społecznymi, stanowi fazę życia będącą stanem między dzieciństwem a dorosłością. Charakteryzuje się także: uczeniem się, przystosowaniem się do pełnienia ról dorosłych i kreacją tych ról, manipulacją i negacją ról narzuconych przez system normatywny społeczeństwa .Okres dorastania, inaczej adolescencji charakteryzuje się własną odrębnością i specyfiką, a ponadto jej przebieg w sposób istoty rzutuje na rozwój i przyszłe funkcjonowanie jednostki w społeczeństwie. Proces ten jest wielopłaszczyznowy i trwa kilka lat. Jest on na tyle intensywny, że nie rzadko powoduje problemy z akceptacją siebie, czemu towarzyszy dyskomfort psychiczny i poczucie niepewności. W jednej z faz dorastania pojawia się bezsens istnienia oraz podwyższony poziom samoświadomości. Młodzi ludzie są w wysokim stopniu zaabsorbowani własnymi myślami i wyobrażeniami o tym, co sądzą o nich inne osoby.

Polityka wobec uzależnienia

Istnieje problem w jednoznacznym zdefiniowaniu, czym są narkotyki, ponieważ punkt widzenia na rożnego rodzaju specyfiki jest zależny od wielu czynników. Definicja będzie się różnić w zależności od poglądów ich autorów. Widać te różnice w poglądach polityków związanych z różnymi frakcjami politycznymi i ich działaniach dotyczących tej sfery – od liberalnych po te najbardziej konserwatywne. Różnice podejścia do tematu będą wynikać także z różnic kulturowych, mogą być one głębokie np. w jednej społeczności odurzanie się jakimś środkiem może być częścią długoletniej tradycji, w innej zaś osoby dopuszczające się takiego procederu będą stygmatyzowane i karane. Kolejnym ważnym czynnikiem mającym istotny wpływ na pojęcie narkotyku jest zróżnicowany stan prawny, mówiący o tym, jakie substancje pochodzenia naturalnego czy też syntetycznego będą nielegalne. Stan prawny mówi także, jakie czynności ich dotyczące będą ścigane przez organy władzy np. produkcja, sprzedaż, zażywanie czy posiadanie. Z analizy dostępnych definicji narkotyku wynika, że narkotykiem jest – środek wywołujący uzależnienie (psychiczne lub fizyczne) o działaniu pobudzającym, hamującym lub halucynogennym o pochodzeniu naturalnym lub syntetycznym wywołujący efekty natury psychofizycznej m.in. euforia, odurzenie, uspokojenie lub pobudzenie

Narkotyk a prawo

Istnieje problem w jednoznacznym zdefiniowaniu, czym są narkotyki, ponieważ punkt widzenia na rożnego rodzaju specyfiki jest zależny od wielu czynników. Definicja będzie się różnić w zależności od poglądów ich autorów. Widać te różnice w poglądach polityków związanych z różnymi frakcjami politycznymi i ich działaniach dotyczących tej sfery – od liberalnych po te najbardziej konserwatywne. Różnice podejścia do tematu będą wynikać także z różnic kulturowych, mogą być one głębokie np. w jednej społeczności odurzanie się jakimś środkiem może być częścią długoletniej tradycji, w innej zaś osoby dopuszczające się takiego procederu będą stygmatyzowane i karane. Kolejnym ważnym czynnikiem mającym istotny wpływ na pojęcie narkotyku jest zróżnicowany stan prawny, mówiący o tym, jakie substancje pochodzenia naturalnego czy też syntetycznego będą nielegalne. Stan prawny mówi także, jakie czynności ich dotyczące będą ścigane przez organy władzy np. produkcja, sprzedaż, zażywanie czy posiadanie. Z analizy dostępnych definicji narkotyku wynika, że narkotykiem jest – środek wywołujący uzależnienie (psychiczne lub fizyczne) o działaniu pobudzającym, hamującym lub halucynogennym o pochodzeniu naturalnym lub syntetycznym wywołujący efekty natury psychofizycznej m.in. euforia, odurzenie, uspokojenie lub pobudzenie