1

2

3

4

5

 

Polityk z naszego podwórka

Działania polityczne nie rozgrywają się jedynie na szczeblu państwowym lub międzynarodowym, jak myśli o tym wielu z nas. Polityka lokalna jest równie ważna. A może i nawet ważniejsza dla zwykłych mieszkańców polskich miast i miasteczek, bo dotyka bezpośrednio lokalną społeczność. Nie jest więc tak abstrakcyjna jak międzynarodowe rozmowy przywódców krajów o na przykład polepszaniu stosunków między tymi państwami. Polityka lokalna odnosi się do działań samorządów terytorialnych. Funkcjonują one w państwach o zdecentralizowanym systemie władzy państwowej, który obowiązuje również w Polsce. Podstawową jednostką samorządu lokalnego w naszym kraju jest gmina. Zadaniem lokalnych polityków jest przede wszystkim dbałość o dobro mieszkańców danego obszaru zarządzanego przez samorząd. Dążą oni do rozwoju gospodarczego, ekonomicznego i kulturalnego tego obszaru. Lokalni politycy tworzą prawo obowiązujące na danym terenie, musi być ono zgodne z prawem ustanowionym przez wyższe szczeble władzy i zgodne z obowiązującą Konstytucją. Obszary, którymi zajmują się samorządy, to na przykład edukacja na poziomie podstawowym, gimnazjalnym i licealnym, infrastruktura czy kultura. Wielu polityków, którzy obecnie zasiadają w Parlamencie, swoja karierę zaczynało właśnie w lokalnych samorządach terytorialnych.

Politycy chcą być ekologiczni

Obecnie coraz więcej osób przywiązuje większą uwagę do kwestii ekologicznych. Również kraje na całym świecie wprowadzają pewne rozwiązania, mające na celu chronienie naturalnego środowiska. Polityka ekologiczna polega na podejmowaniu działań przez państwo, które ograniczą degradację przyrody i zasobów naturalnych. Taka polityka polega przede wszystkim na ustanawianiu praw chroniących środowisko, jak na przykład nakaz ograniczenia wytwarzania dwutlenku węgla do powietrza. Takie regulacje wprowadziła na przykład Unia Europejska, a wszystkie kraje członkowskie muszą się do polityki ekologicznej wspólnoty dostosować. Dbanie o środowisko naturalne leży w interesie każdego człowieka. Degradacja przyrody odbija się negatywnie na naszym codziennym życiu. Dlatego też, oprócz działań oddolnych, coraz częściej właśnie państwa wprowadzają odpowiednie regulacje prawne mające na celu chronienie przyrody. Oprócz norm i regulacji prawnych państwo czy wspólnota, jaką jest Unia Europejska, może stosować również inne metody, które przyczynią się do promowania postaw proekologicznych. Na przykład Unia Europejska przyznaje dotacje i fundusze rolnikom prowadzącym gospodarstwa ekologiczne. Taka polityka ekologiczna nie tylko nakazuje lub zakazuje, ale i wspiera tych, którzy dbają o naturalne środowisko.

Jak chronic prywatność w sieci

Wraz z rozwojem Internetu i coraz powszechniejszym do niego dostępem pojawiło się też wiele związanych z tym problemów. Jednym z nich jest ochrona prywatności użytkowników Internetu. Podczas przeglądania stron, logowania się do przeróżnych serwisów internetowych narażamy się na to, że nasze dane zostaną wykorzystane do przetwarzania przez stronę trzecią. By użytkownicy sieci wiedzieli, jakie dane są od nich pobierane, stworzono politykę prywatności. Jest to tekst w formie dokumentu dostępny na stronach internetowych. Informuje on, jakie dane i w jakim celu będą zbierane od użytkowników. Warto zapoznawać się z takimi dokumentami, zwłaszcza na stronach, które wymagają logowania się. Często zdarza się, że użytkownicy po podaniu na przykład adresu mailowego podczas rejestracji już po chwili otrzymują na swoją skrzynkę mailową setki wiadomości wysyłanych od przeróżnych firm. Niechciany spam został jednak wysłany legalnie. Właściciele stron internetowych tłumaczą, że przecież użytkownicy zgodzili się na to, akceptując na przykład regulamin. Polityka prywatności ma na celu zapoznanie użytkownika z warunkami korzystania ze strony. Jeśli dana osoba nie zgadza się na wykorzystywanie i przetwarzanie jej danych, może to przeważnie zaznaczyć w odpowiednim polu podczas logowania się do serwisu internetowego.

Polska wspiera Ukrainę

Polska w Unii Europejskiej stała się jednym z promotorów porozumienia z krajami z Europy Wschodniej. Współpraca z tymi krajami to duża i ważna część polityki zagranicznej naszego kraju. Jedną z przesłanek, jaka stoi za wspieraniem państw wschodnich, takich jak Ukraina czy Gruzja, w ich dążeniu do wstąpienia do Unii Europejskiej, jest chęć przesunięcia przez Polskę wschodnich granic Unii Europejskiej, tak, by granice naszego kraju nie były jednocześnie granicami wspólnoty. Jednak jest i wiele innych przyczyn. Polska od lat wspiera Ukrainę w, najpierw powstaniu, a obecnie wzmacnianiu ustroju demokratycznego. Obydwa kraje łączy wspólna historia i również wspólne interesy. Polska jest jednym z krajów Unii Europejskiej, które najbardziej popierają wstąpienie Ukrainy do wspólnoty. Proces ten jest jednak procesem długotrwałym. Ukrainę od dołączenia do Unii wciąż dzieli wiele lat. Jednak powolne zmiany, które zachodzą u naszych wschodnich sąsiadów, w przyszłości mogą zaowocować wstąpieniem tego kraju do wspólnoty europejskiej. Polska również otwarcie głosi poparcie dla powstania demokratycznego ustroju u drugiego wschodniego sąsiada, Białorusi, i wspiera demokratyczne inicjatywy w tym państwie. Polityka wschodnia jest dla Polski jedną z ważniejszych części polityki zagranicznej naszego kraju.

Czym jest polityka społęczna

Polityka społeczna jest jednym z ważniejszych elementów działalności państwa. Jej głównym zadaniem jest to, by zaspokajać potrzeby obywateli danego państwa jak i zajmowanie się rozwiązywaniem społecznych problemów. Polityka społeczna ma wiele obszarów działalności, w jej skład wchodzi na przykład edukacja, polityka mieszkaniowa, przeciwdziałanie bezrobociu, polityka dotycząca migracji ludności czy działalność kulturalna. Polityka społeczna zajmuje się więc w praktyce takimi zadaniami jak stwarzanie równych szans na etapie edukacji człowieka, opieka nad obywatelami w przypadkach utraty pracy czy choroby, zapewnianie ładu społecznego. Wszystkie te elementy i obszary działalności są działaniami długoterminowymi. Różne państwa w różny sposób ustalają swoją politykę społeczną, co wynika z wielu faktorów, jak na przykład ustrój kraju. Na przełomie wieków koncepcja polityki społecznej zmieniała się i wciąż zachodzą w tej koncepcji pewne modyfikacje. W Polsce obowiązuje model tak zwanej społecznej gospodarki rynkowej, nazwa ta znalazła się w Konstytucji. Polega na wolności działalności gospodarczej i prywatnej własności. Jednocześnie, obok zasad wolnego rynku, państwo powinno dbać o sprawy socjalne, takie jak zapewnienie bezpłatnej służby zdrowia, edukacji czy pomocy na wypadek bezrobocia.

Kariera w polityce

Osoby, które myślą o karierze w polityce, powinni dokładnie zastanowić się nad kierunkiem studiów. Wielu polityków w Polsce i na świecie wprawdzie ma różne wykształcenie, zaczynając od magistra filozofii czy etnologa, jednak dzisiaj uczelnie oferują kierunki, które przygotują studentów do politycznego życia. Wśród nic trzeba wymienić przede wszystkim politologię, czyli naukę o polityce. Studenci podczas kilkuletniej nauki dowiedzą się o historii polityki, zasad funkcjonowania państwa. kolejnym kierunkiem są stosunki międzynarodowe. Te studia również w swoim programie oferują nauki o polityce, polskiej i międzynarodowej. Inne kierunki humanistyczne również oferują przedmioty przydatne dla przyszłych polityków. O karierze w polityce, pomimo, że jest to zawód, któremu nie ufa duża część społeczeństwa, myśli coraz więcej młodych ludzi. Studia to oczywiście nie wszystko, liczy się też, a może przede wszystkim, doświadczenie, Dlatego, jak w innych zawodach, dobrze zdobywać je już od pierwszych lat studiów. Żacy działają na przykład w samorządach i organizacjach studenckich, zapisują się do partyjnych młodzieżówek, działają na rzecz lokalnej społeczności. Studenci myślący o karierze polityka mają rożne motywacje, jedni chcą naprawdę coś zmienić w kraju, innych pociąga władza i pieniądze.

Jak funkcjonuje parlament

Parlament jest ważnym organem władzy ustawodawczej w krajach o demokratycznym ustroju. Jednak instytucja parlamentu występuje również w krajach komunistycznych, jak na przykład w Chinach. Jednak rola parlamentu jest tam ograniczona przez sprawującą władzę partię komunistyczną. Parlament w krajach demokratycznych tworzy jeden z trzech filarów władzy państwowej, dwa pozostałe piony to władza wykonawcza i władza sądownicza. W parlamencie uchwalane są nowe ustawy, ma on również funkcje kontrolne i kreacyjne. Jest to jeden z najważniejszych elementów, jeśli chodzi o kreowanie polityki państwa. Polski parlament dzieli się na Sejm i Senat. W Sejmie zasiada 460 posłów, a w Senacie 100. Politycy są wybierani do dwóch izb w wyborach bezpośrednich co cztery lata. Wszystkie zasady dotyczące funkcjonowania władzy ustawodawczej zawarte są w polskiej Konstytucji. Ostatnie wybory do parlamentu odbyły się w Polsce w 2011 roku. Poprzedziła je długa i zażarta kampania wyborcza głównych partii politycznych. Ostatecznie zwyciężyła partia polityczna Platforma Obywatelska, która utworzyła koalicję razem z Polskim Stronnictwem Ludowym. W opozycji zasiadają politycy Prawa i Sprawiedliwości, Ruchu Palikota i Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Na czele izby niższej, Sejmu, stoi marszałek, obecnie jet nim Ewa Kopacz.

Wspólna polityka państ unijnych

Wśród obszarów działalności Unii Europejskiej znajduje się tak zwana wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa. Filar ten został powołany w 1992 roku, jego podstawy zostały zawarte w traktacie z Maastricht. W kolejnych latach ten obszar działalności Unii Europejskiej był stopniowo rozwijany w kolejnych unijnych traktatach. Głównym celem tego filaru jest prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej państw wchodzących w skład Unii Europejskiej i zapewnianie bezpieczeństwa zewnętrznego członkom wspólnoty. Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa ma za zadanie wzmocnić pozycję Unii Europejskiej na arenie międzynarodowej. Jednak od początku stworzenia tego obszaru działalności wspólnoty wywołuje on liczne dyskusje i kontrowersje. Niektóre państwa Unii Europejskiej są bowiem zwolennikami wspólnej, silnej polityki zagranicznej wspólnoty. Inne z kolei stoją na stanowisku, że to poszczególne kraje kreują swoją politykę zagraniczną, a scentralizowanie tych działań i przeniesienie ich na poziom unijny ograniczy ich suwerenność. Dlatego sprzeciwiają się na przykład powołaniu instytucji prezydenta wspólnoty. Wypracowanie wspólnego stanowiska i kierunku polityki zagranicznej całej Unii Europejskiej nie jest prostą sprawą, ze względu na różniące się między sobą interesy poszczególnych państw.

Nieuczciwość w polityce

Pośród różnych sfer życia publicznego również polityka nie jest wolna od korupcji. Korupcja polityczna różni się skalą w różnych krajach. Zazwyczaj te państwa, które mają ustabilizowany i rozwinięty system demokratyczny, jasne i przejrzyste reguły funkcjonowania administracji publicznej figurują na listach międzynarodowych organizacji badających korupcję w polityce na niższych miejscach. Korupcja polityczna jest większa w krajach, które opisuje się jako rozwijające się. Korupcja polityczna jest również większa tam, gdzie w społeczeństwie panuje przyzwolenie na tego typu nieetyczne sposoby załatwiania spraw, nie tylko w strefie polityki, ale również w innych obszarach życia publicznego, jak na przykład szkolnictwo czy opieka medyczna. Korupcja w polityce przybiera różne formy. Wśród nich można wymienić tę najczęstszą, czyli łapówkarstwo. Politycy przyjmują pieniądze lub drogie prezenty w zamian za załatwienie czegoś osobie dającej łapówkę. Tyczy się to na przykład omijania prawa lub kreowania prawa dogodnego dla tego, kto daje łapówkę. Inne formy korupcji w polityce to nepotyzm, czyli zatrudnianie w administracji publicznej członków rodziny lub znajomych. Korupcja w polityce jest bardzo szkodliwa dla właściwego funkcjonowania państwa. Walka z nieuczciwymi metodami jest trudna i czasochłonna.

Partnerzy ze Wschodu

Partnerstwo Wschodnie odnosi się do polityki Unii Europejskiej wobec krajów leżących we wschodniej Europie, jak i Azji, które nie wchodzą w skład wspólnoty. Celem tego projektu jest ściślejsza współpraca z Azerbejdżanem, Armenią, Białorusią, Gruzją, Mołdawią i Ukrainą. Pomysłodawcą tej politycznej inicjatywy była Polska. Partnerstwo Wschodnie zostało oficjalnie zainaugurowane w 2009 roku w Pradze. W ramach większej współpracy kraje Unii Europejskiej chcą poszerzyć kontakty handlowe, kulturalne i społeczne z państwami wchodzącymi w skład Partnerstwa Wschodniego. Unia dąży do tego, by ułatwić przepisy wizowe, tak, by obywatele państw, które należą do partnerstwa, mogli bez trudności podróżować do krajów wspólnoty. Wszystko po to, by zwiększyć kontakty ekonomiczne, społeczne i kulturalne pomiędzy tymi krajami. W dłuższej perspektywie czasowej Polska liczy na to, że te kraje zbliżą się do możliwości wstąpienia do wspólnoty europejskiej. Na ten moment jest to jednak wizja bardzo odległa w czasie. Dla Polski przesunięcie granic Unii Europejskiej na wschód leży w jej interesie. Jednak ewentualne przystąpienie krajów Partnerstwa Wschodniego do wspólnoty to na razie odległa rzeczywistość. Inne państwa unijne nie są aż tak entuzjastyczne, by przyjmować nowych członków do europejskiej wspólnoty.