Polityka wobec młodzieży

Jest to kategoria społeczna, która wykształciła się w latach 50 i 60. XX wieku poprzez zmiany społeczno-kulturowe wynikające z istotnych przemian ekonomicznych i cywilizacyjnych. Coraz więcej nastolatków nie wchodziło od razu w dorosłe życie zawodowe po nauce, ale trwali w przedłużonym dzieciństwie. Do dzisiaj kategoria ta silnie wykrystalizowała się, a kultura młodzieżowa znacznie się rozwinęła. Młodzież wyróżnia się specyficznymi cechami biologicznymi, psychologicznymi i społecznymi, stanowi fazę życia będącą stanem między dzieciństwem a dorosłością. Charakteryzuje się także: uczeniem się, przystosowaniem się do pełnienia ról dorosłych i kreacją tych ról, manipulacją i negacją ról narzuconych przez system normatywny społeczeństwa .Okres dorastania, inaczej adolescencji charakteryzuje się własną odrębnością i specyfiką, a ponadto jej przebieg w sposób istoty rzutuje na rozwój i przyszłe funkcjonowanie jednostki w społeczeństwie. Proces ten jest wielopłaszczyznowy i trwa kilka lat. Jest on na tyle intensywny, że nie rzadko powoduje problemy z akceptacją siebie, czemu towarzyszy dyskomfort psychiczny i poczucie niepewności. W jednej z faz dorastania pojawia się bezsens istnienia oraz podwyższony poziom samoświadomości. Młodzi ludzie są w wysokim stopniu zaabsorbowani własnymi myślami i wyobrażeniami o tym, co sądzą o nich inne osoby.

Both comments and pings are currently closed.